Kemel
De haven van Mohammedia kent voor ons geen geheimen meer.
Achttien dagen hebben we er gelegen, en voor een simpel oliedepot was
dat aan de lange kant. Maar het weer was ingrijpend in de war, en aan
de Maroccaanse kust zijn nauwelijks veilige havens aan te lopen. Met veel
pijn in het hart hebben we het zuiden van Marocco dan ook moeten overslaan.
Het risico daar weer een paar weken vast te zitten was te groot, en op
hulp van mensenhand behoef je daar niet te hopen. De grand sud ligt dus
nog steeds op ons te wachten.
In plaats daarvan hebben we een mooie oversteek naar Gomera gemaakt -
vijf etmalen op de kop af, waarvan vier met stevige wind in de zeilen.
Niets stuk, geen problemen, op tijd binnen in een aardige haven op een
prachtig eiland - we wisten niet dat het kon.
Hier hebben wij door Goede Zorgen van Dierbare Medemensen eindelijk de
hand kunnen leggen op een scheepsbijbel (een Statenvertaling uiteraard).
En dat werd hoog tijd - men is op zee gedurig in Gods hand, en het ruime
sop kiezen zonder Zijn woord is dan ook de Here verzoeken. Sommige zwarigheden
waren ons wellicht bespaard gebleven hadden wij niet uit onwetendheid
onze verzenen gedurig tegen de prikkels geslagen. De naam van ons goede
schip had hier een vingerwijzing kunnen zijn: de Behemoth treffen wij
uitsluitend in het boek van Job - een groot schrijver, maar geen lachebekje
natuurlijk.
Dat onze staat van euforie niet lang kon duren kwam achteraf dan ook niet
als een verrassing. Wij verlieten Mohammedia in een overstroming van zondvloedachtige
proporties, en de rode modder waarmee de Behemoth was bezwadderd heeft
het een lange zeereis uitgehouden. Een dergelijke overstroming was daar
sinds mensenheugenis niet voorgekomen - en wij dachten door eenvoudig
losgooien ons van de waterwolf te kunnen verlossen. Dat kennen wij nu
als de brede weg – het is lichter dat een kemel gaat door het oog
van een naald.
Drie dagen na onze aankomst wordt Gomera op haar beurt getroffen door
stortregens van Bijbels formaat. Een dergelijke overstroming was ook daar
nooit eerder voorgekomen, en zelfs de kleur van de modder is exact dezelfde
als wij in Mohammedia achterlieten. Dit alleen aan toeval wijten is zelfs
ons te bar.
Op de Behemoth heeft de Statenvertaling dan ook een prominente plaats
aan boord verworven. Het is allemaal leuk en aardig met die moderne apparatuur
- maar als er echt problemen komen geldt voor ons nu onverkort het ware
woord. De HEERE heeft gegeven, de HEERE heeft genomen, de naam des HEEREN
zij geloofd.