Tante Tiny

Tante Tiny was de naam van een koffiehuis in de Roeterstraat, vlak naast Kriterion. Eigenlijk heette het Koffiehuis Taboe, maar Tante Tiny was nu eenmaal een krachtige persoonlijkheid, en haar gehaktballen lagen ook bij de doorzetters als een steen op de maag. Het rook er naar afwas, margarine en doorgelopen koffie, de kachel brandde zomer en winter volop en Tante Tiny bemoeide zich gevraagd of liever nog ongevraagd met ieder gesprek. Wie op tijd zijn verteringen betaalde kreeg daarbij altijd een grommerig soort van gelijk, al moest je er soms lang op wachten wanneer je een tijdje niet op de koffie was geweest. Zo hoort het natuurlijk ook - als je al te gemakkelijk je gelijk verwerft is het niets meer waard.
Bij de luidruchtige meningsverschillen die bij een Amsterdams koffiehuis horen als het zuur bij een gehaktbal had Tante Tiny een oplossing achter de hand die iedereen tevreden stelde.
'Ja jongens - het is niet langer dan het breed is.'
Of het nu de tramtarieven betrof, de buitenlanders, de kosten van het broodbeleg of een dochter die niet wilde deugen - uiteindelijk kwam ze altijd met haar patentoplossing voor de dag. Daarmee was dan tevens het gesprek afgelopen en kon er weer een bestelling worden geplaatst. Roma locuta, causa finita - het is niet langer dan het breed is. Punt.
Aan boord van de Behemoth beginnen wij geleidelijk in te dalen tot wat in Engeland zo treffend een cruising mode wordt genoemd. Daarmee is onafwendbaar de weg naar de onfeilbare levensfilosofie van Tante Tiny ingeslagen. De dag heeft 24 uur, aan het weer doe je niks, je kan een gulden maar een keer uitgeven, en wat je niet hebt kan niet stuk.
We nemen het computersysteem van de Behemoth maar eens als een van de vele mogelijke voorbeelden - en discreet laten we dan de vraag buiten beschouwing waarom een zeilboot eigenlijk een computersysteem nodig heeft. Daaraan is door ons immers nooit een gedachte gewijd; wel is onevenredig veel denkwerk verricht dat we geheel achterwege hadden kunnen laten wanneer we onze hersens een keer echt hadden gebruikt. Denkt U even mee.
Door de combinatie van schommelen en zout water zijn computers aan boord notoir onbetrouwbaar. Dat moeten er dus altijd minimaal twee zijn, en die hebben we dan ook. Alle componenten dubbel bezet en bovendien onderling uitwisselbaar, daar is echt wel over nagedacht. We zitten op zee, dus je moet er op kunnen vertrouwen natuurlijk. Zeker jongen, beter mee verlegen dan om verlegen. Lang niet gezien, druk gehad met je werk zeker?
Maar alle informatie die we hebben moet je natuurlijk ook nog kunnen lezen als de computer het laat afweten, want dat kan altijd gebeuren - waar of niet. Tuurlijk jongen, allicht, dat zie je hier toch ook zo vaak. Lekker balletje doen maar, met brood en zuur? Ik heb ze net warm staan.
Dus daarvoor hebben we dan zowel een moderne flashdrive als een oude en altijd betrouwbare zipdrive, want op een paard moet je niet wedden als je op zee zit. Tuurlijk jongen, dat heb je broer toch ook zo meegemaakt, die heb toch ook drie kinderen? Met twee sneetjes brood?
En zowel die flash als die zip zijn dubbel uitgevoerd, want dan kunnen we er er altijd een als reserve voor de ander gebruiken, snap je. Allicht jongen, als je er de centen voor hebt, zeg ik altijd maar. Koffie of toch maar een borreltje?

Maar in het internetcafe kun je daarmee niet terecht, dus we zetten het ook op floppies. Die floppy drive daar hebben we er maar een van, maar die kunnen we klik klak handig wisselen tussen de twee computers. En het scheelt weer ruimte zal ik maar zeggen. Welja jongen, gelijk heb je, en is Maarten nog met dat donkere vrouwtje? Die heb toch ook kinderen? Of zijn die niet van hem?
En dat heeft allemaal een eigen voeding, dus die heb ik weggewerkt achter het paneel waarop de printer is gemonteerd, bij de navigatietafel. Want het is een enorme dradenboel, en dat is vragen om moeilijkheden als het allemaal losligt. Ja jongen hoe gaan die dingen, uit het oog uit het hart, dat zie je hier in de buurt toch ook? Ik zal nog eens lekker bijschenken.
Nou, en omdat het allemaal vaststaat kan je er niet goed bij, dus heb ik van die draadloze toetsenborden en een radiografische muis, dan heb ik die snoerenrommel niet over tafel lopen. Maar ja, wel weer apart installeren en de USB poort is vol, dus dat gaat dan via een hubje. Ach dat weet je toch zelf ook jongen, aan rommel heb je niks. Wacht effe, daar loopt er een weg zonder te betalen.
En voor de foto's natuurlijk een CD-rewriter, dan kan ik in geval van nood altijd een CD'tje over de post opsturen. Maar daarvan ontbreekt het bodemplaatje, dat hadden ze niet bijgeleverd. Daar zijn ze nu al drie maanden mee bezig om me dat na te sturen. Ach jongen, je snapt het soms niet, wat leren ze daar nou eigenlijk op die school. Ik heb ook lekkere worst, hoor, als dat balletje gehakt je te veel is.
En het begon toen de muis niet meer reageerde, want die andere muis kreeg ik er niet meer in omdat het systeem achter die navigatietafel zit weggewerkt, dus ik dacht ik zal de zaak even loshalen. Maar toen bleek dat het voedinkje van de zip er ook mee ophield, en daarop heb ik nu juist de lijst staan met de broncodes. Dus die kan ik nu niet vinden. Ja jongen, alle waar is naar zijn geld natuurlijk. Die met die blonde krullen, dat is toch niet jouw vrouw he?
Dus via de floppie eerst alles naar die andere computer gecopieerd, en wat denk je - nu is die andere dus ook vastgelopen. En bij die eerste is de printer ten minste nog wel aangesloten, maar daar doet de muis het niet, dus dat lukt ook niet meer. Zijn we bij mekaar toch al meer dan een week mee bezig. En morgen zijn de winkels weer dicht, dus zo schiet die reis niet op natuurlijk. Ach jongen, je moet maar denken - het is niet langer dan het breed is. Nou, ik gaan es effe schoonmaken. Jij moet zeker ook weer naar je werk?
Lezer!
Ik wilde maar dat het niet echt waar was, maar het is de zuivere waarheid, en eigenlijk is het nog veel erger. Het gaat niet alleen over onze computers - met veel andere zaken is het geen haar beter gesteld. De navigatieapparatuur bestaat uit twee GPS-en, twee sextanten, plus een geavanceerde koppeling die alles via het log en de windmeter aan de computer verbindt. We hebben twee geheel verschillende bijboten - een Zodiac en een Bananaboot met elk hun eigen roeidollen, peddels, reparatiesetjes en borgsystemen. Het telefoonpark bestaat uit drie GSM-telefoons, een Iridium, twee marifoons en aansluitingen op wel vier mondiale en locale belsystemen met voordeelkaarten en inschuifmodules - elk met hun eigen procedures, codes en gebruiksaanwijzingen.
Alles maar dan ook alles neigt uiteindelijk naar steeds gecompliceerdere oplossingen voor problemen die zonder al die oplossingen geen problemen zouden zijn. Hier is een ernstige denkfout gemaakt - niet gaande de rit, maar voor de rit begon. En al even helaas kunnen wij daarvan niemand de schuld geven. Er is geen ontkomen aan - dat zijn we zelf.
Het is niet langer dan het breed is.