3 december (30¾ N, 12¾ W)
Geen idee meer hoeveel dagen we nu op zee zijn. De voorspellingen zijn steeds NE 3-5, we hebben al dagen minstens 6 Bft. Met alleen de fok en een gereefde bezaan scheuren we met meer dan 6 knopen op La Gomera af. De zee wordt steeds hoger en verwarder. De deining verlamt en versuft ons. Het is nog 250 mijl. De langzaam dalende barometer boezemt me zorg in: als de wind maar niet naar het zuiden draait. Onze boeken over de Canarische eilanden staan bol van de winterdepressies die daar voorkomen en die gepaard gaan met zuiderstormen. Laat ons dat in godsnaam bespaard blijven.

5 december - La Gomera (Canarische eilanden)
Bij het krieken van de dag is in de verte Tenerife al in zicht. Al gauw voegt zich een groep dolfijnen bij ons, die wel een uur rond onze boeg zwemmen, zo te zien elkaar verdringend. Door het heldere water zien we ze van heel diep aan komen zwemmen. Er is erg weinig wind, we motoren een flink deel van de dag. De laatste mijlen tussen Tenerife en La Gomera zeilen we heerlijk over vlak water met veel wind op de haven af. Net na zonsondergang komen we aan bij het havenlicht.
Inmiddels zijn de Boonzajers en het Verripsje dus bijna een maand op de Canarsische eilanden. Het bevalt ze prima: erg mooi zeilwater met wind, het westelijkste punt van 'Europa', al heeft dat meer een koloniale dan een geografische betekenis. Maar kortom, zolang jullie verder niets horen, genieten ze zich daar suf.

Bananenkunst


Bananenboot


Bananenloop



Zingen, op straat en in het café

Koken

Vuilverbranding

Vers!

5 januari 2003 – La Gomera (Canarische eilanden)
Driekoningen blijkt hier een groots feest te zijn, dat erg veel weg heeft van ons Sinterklaas. De drie koningen (Reyes) komen op een heus schip aan, worden ontvangen door de kinderen op het plein, hebben kamelen en assistenten bij zich en delen snoep uit. De kinderen geloven ook echt in de Reyes en krijgen kadootjes. Er is zelfs veel marsepein te koop.

7 januari 2003– La Gomera (Canarische eilanden)
Aankomst van oma Lies met Steven. Tijdens hun verblijf rijden we het hele eiland over. Heel verschillende landschappen op korte afstand van elkaar. Het blijft mooi.

10 januari 2003– La Gomera (Canarische eilanden)
Dirk heeft besloten zijn verjaardag alsnog nu te vieren, nu er bezoek uit Nederland is en ook de bevriende kinderen van de Indigo er nog zijn. Ter ere van zijn bananaboot houden we een bananenfeest. ’s Middags excursie naar een bananenplantage met Oma Lies. Daarna feest aan boord met 11 personen, bananenshake, bananenloop, bananenkunst, bananentaart en bananenlikeur. [Bananenkunst, bananenloop, bananaboat op la Gomera)

15 januari 2003– La Gomera (Canarische eilanden)
We zijn bezig ons voor te bereiden op vertrek naar Kaap Verdië. Het is erg veel werk, temeer daar er daar niets te krijgen is. Karren vol boodschappen, eindeloos knutselen en timmeren om het allemaal te kunnen opbergen, kleine reparaties en onderhoud. De voornaamste reden om ooit nog weer terug naar huis te willen is dat het dagelijks leven aan boord zo veel saaie domme klusjes met zich meebrengt. Zo veel omslachtig huishouden, er komt geen einde aan.

17 januari 2003 – La Gomera (Canarische eilanden)
Op de radio horen we al steeds aangekondigd dat er dit weekend van alles te gebeuren staat in het kader van het Fiesta de San Sebastian. ‘s Avonds komen Rob en ik terecht bij een volksmuziekavond. Voor een stampvolle zaal – allemaal familie – treden volksmuziekgroepen op. Dans, muziek, iedereen folkloristisch aangekleed en natuurlijk de toespraak van de burgemeester waar geen eind aan komt. Met kop en schouders steken de Gofiones boven het programma uit. Fantastische muzikanten, een stuk of dertig, allemaal mannen, die Canarische maar ook Zuid-Amerikaanse muziek spelen. Tijdens het laatste optreden van een lokale groep wordt het ons te machtig en te laat. We gaan weg, en stuiten in het aanpalend café op de Gofiones, die daar staan te wachten op het diner voor de orkesten. Het is er oer-Spaans-gezellig, we lachen veel en ze zingen spontaan nog een paar nummers in het café. Ze beloven ’s morgens om half zes een serenade te komen houden bij onze boot. (Gofiones gitaren)

18 januari 2003 – La Gomera (Canarische eilanden)
De Indigo vertrekt naar de KaapVerden, en wij blijven achter. We troosten ons met de gedachte dat we hier wel de rest van het Fiesta de San Sebastian kunnen meemaken. En dat valt niets tegen. ’s Middags de Romeria: een optocht van tientallen orkesten, ieder orkest heeft zijn eigen praalwagen. Op de wagens wordt tijdens de processie gekookt: gebakken vlees, bonensoep, rode wijn, ham, kaasjes. (Koken in de romeria) De orkesten lopen door de grote straat, op enige afstand van elkaar en staan steeds stil als het voorste orkest een ode brengt aan de heilige Sebastian die voor de gelegenheid op het plein is opgesteld. Intussen vloeit de wijn uit tuinslangen uit de praalwagens. Na de processie spelen alle muzikanten van verschillende groepen de hele middag met elkaar in het café. (Zingen in het café)

21 januari 2003 – La Gomera (Canarische eilanden)
’s Middags rijdend vlak buiten San Sebastian zien Rob en ik aan het eind van een pad, bovenop een berg, een mysterieuze rookwolk vlak bij een uitstekend houten kruis. Erop af dus. Bovenaan de berg maakt de weg een bocht, de bron van de rook kunnen we nog steeds niet zien. Wel een vaag bekende geur... wat is dat ook alweer? De vuilverbranding! Natuurlijk! Prachtig gelegen, uitzicht op zee. (Vuilverbranding of vuilverbranding). Het pad erlangs voert verder naar een afgelegen nederzetting die minstens zo mysterieus aandoet, rondom een kapel. We worden wat vreemd aangekeken als we er aankomen, maar al spoedig uitgenodigd voor een biertje of een wijntje door twee mannen van onbestemde hoge leeftijd. Het blijkt een gedoogde verzameling weekendhuisjes te zijn, waar ze de zomer en veel vrije tijd doorbrengen. Of we zaterdag gezellig komen vissen. Natuurlijk. Proost. Als je in dit land van de drank af wilt, moet je van goede huize komen. (Klik op 'Casitas')

26 januari 2003 -– La Gomera (Canarische eilanden)
We zijn inmiddels al bijna twee weken bezig het vertrek naar Kaap Verdië voor te bereiden en we worden er af en toe allemaal een beetje mies van. We maken extra opslagruimte voor diesel, en voor voedsel, we naaien netten tegen de muskieten en om de groente in op te slaan [Extra opslag, Dirk naait groentenet, Maaike naait muskietennet]. Het is zoveel werk, en alles gaat zo langzaam en tussendoor moet het schoolwerk van Dirk en Ties toch ook echt gebeuren en begeleid worden. Alles op die kleine ruimte, waar zijn we eigenlijk mee bezig? Om weer eens wat moed op te doen gaan we tussen de middag maar eens eten in de Parador – het luxe hotel bovenop de rots. Daar komt een mens van bij. Overal ruimte, witte muren afgewisseld met eikenhouten panelen en meubelen, koel. Dirk en Ties haasten zich om de papegaai in de tuin te leren hoe hij boeren moet laten.

27 januari 2003 – La Gomera (Canarische eilanden)
In ‘Life of Pi’ schrijft Yann Martell: ‘Zoos are no longer in people’s good graces. Religion faces the same problem. Certain illusions about freedom plague them both.’ Ik kan er wel even mee toe, temidden van onze eigen experimenten met vrijheid.

31 januari 2003 – La Gomera (Canarische eilanden)
Weer de hele dag bodschappen en opruimen en naaien en timmeren, maar we beginnen eindelijk ergens te komen. Verse groente en fruit halen we bij de groothandel, en morgen gaan we nog een mooie wandeling maken hier. Overmorgen gaan we echt vertrekken – als het weer dan tenminste meezit.