Reisoverzicht, deel 1
6 juli tot 1 november 2002
6 juli 2002: vertrek uit Monnickendam
7 juli 2002, Lelystad Haven
Rob: Zo’n wereldreis is heel wat minder werk dan je zou denken.
8 juli 2002, Workum
Ties: Waarom moeten we alles zo netjes maken, we willen toch zeker niet zo’n tutjesboot?
9 juli 2002, Workum
Ties heeft een brief aan de Kapitein ingeleverd met het verzoek om mee te mogen doen met het wachtsysteem in plaats van de kombuis te doen. Het is een erg mooie brief, met een compleet wachtschema erbij.
10 juli 2002, Workum
Rob, na een dag in de regen met een kitspuit: als je heel langzaam gaat, ga je juist snel.
19-28 juli: Niks Noorwegen, gewoon naar het zuiden!
IJmuiden, Scheveningen, Zeebrugge
30 juli: Portsmouth, (Engeland) (FOTO)
5 augustus: L'Aber Wrac'h, (Bretagne)
15 augustus – Le Guilvinec
Vanuit ankerbaai door mistvlagen over ontzagwekkende Raz du Sein gevaren. Kokend water, kolkend en mistend, zelfs zonder enige wind. Afgemeerd in Le Guilvinec, naast Schotten die op een walvis zijn gevaren. Anderhalve dag dreven ze stuurloos op zee en werden toen hierheen gesleept door een Franse visser.
17 augustus – Concarneau (Bretagne)
Van Concarneau verwachtten we slechts visindustrie, maar het blijkt een prachtige, ommuurde middeleeuwse stad te hebben. Twintig minuten lang het leven van onze verse kokkels in de emmer bestudeerd, daarna er heerlijk van gegeten.
18 augustus – Belon (Bretagne)
Terwijl de tijd vliegt, lijkt iedere dag wel drie dagen te bevatten. Vandaag uitgeslapen, de geschiedenis van Bretagne gelezen, in de mist genavigeerd, de rivier de Belon aangelopen, oesters uit Belon gegeten, een wandeling langs de rivier gemaakt, onze Engelse buren bezocht en kennisgemaakt met een nachtvisser in een kano, die als dekgorilla aan vele zeilregatta’s heeft deelgenomen. Tussendoor heeft Dirk een rode zeester opgevist en weer teruggegooid.
21 augustus – Golfe du Morbihan (Bretagne)
Spectaculaire stroming hier zorgt voor komische taferelen. Kleine bootjes die razendsnel dwars uit varen, en gewone zeilschepen die met de snelheid van een supertanker voorbijkomen. Het landschap hier doet erg denken aan de bossen uit de film Lord of the Rings.
31 augustus – Crouesty (Bretagne) Weerkaartje op het havenkantoor neemt alle zorgen over het weer in de golf van Biscaje weg. Een Atlantische depressie trekt direct naar Engeland. Dat laat oostelijke winden voor de golf van Biscaje. We besluiten dus te vertrekken.
1 september – Biscaje (Frankrijk - Spanje) Gemiddeld hebben we dertig knopen wind, maar gelukkig ruim van achteren. Het is goed te doen, maar vermoeiend. Arme Rob is de hele dag zeeziek. Dirk en ik rommelen maar wat aan met het wachtlopen. Ties doet zoveel hij kan. ’s Avonds plotseling Dolfijnen – eindelijk, een hele groep, ook een kleintje tussen twee groten in. Alsof je midden op zee een oude bekende tegenkomt.
5 september – Luarca (Spanje)
Van Cudillero naar Luarca gevaren in de namiddag. Motorend op vrij hoge zee, tegen de wind in. Nare deining hier. Intussen begint het schoolwerk ons dagritme te bepalen. ’s Morgens school, ’s middags varen?
12 september – Viveiro (Spanje)
De dag begon in de grauwe gorigheid van visserijhaven Burela. In het donker wakker geworden van de deining in de haven en in de kuip zittend gekeken hoe de ochtend langzaam de donkere nacht verdreef en in plaats daarvan mist en grijs tevoorschijn bracht. Harde lampen op de langsrazende vissersschepen. Stank, alles doordringend. Sommigen zwaaien naar ons, anderen juist (?) niet. Om half negen vertrokken naar Viveiro, waar een aardig middeleeuws plaatsje verscholen bleek te zijn.
18 september – O Vicedo (Spanje) We ontmoetten de eigenaar van het meest opvallende gebouw van O Vicedo. Dertig jaar woonde en werkte hij in Louisiana en kwam toen terug naar het huis van zijn familie hier. Hij had papieren om als kapitein te varen, maar zijn Engels was nooit goed genoeg om kapitein op een schip met Amerikaanse vlag te zijn. Dus bleef hij second mate en verdiende meer dan als kapitein onder een andere vlag.
21 september - La Coruña (Spanje) Wat een stad. Straatjes, markten en pleintjes, het lijkt hier wel een grote Albert Cuyp-buurt. Er is geen café of je wilt erin, geen hoek of je wilt weten wat er achter steekt. Heerlijke stad.
8 oktober – Bayona (Spanje)
Vroeg op, met de gehuurde auto naar Santiago de Compostela gereden. Door toeval troffen we de pelgrimsmis in de grote kathedraal. Een groots spektakel, dat nog het meest aan een voorstelling van de dogtroep doet denken: een gigantische wierookbrander – van zilver, anderhalve meter hoog en 50 - 60 cm breed – wordt aan een touw opgehesen en door de kerk geslingerd. Steeds hoger, beangstigend hoog boven de hoofden van alle aanwezigen, heen en weer door de zijbeuken. En die wierook steeds harder branden. Hekserij is het, en anders niet.
11 oktober – Cascais (Portugal)
Vannacht stopte de autopilot ermee. Om beurten sturen dus, de motor nog steeds aan, want nog steeds is er onvoldoende wind om vooruit te komen. De golven nemen wel langzamerhand af, maar komen toch niet onder de twee meter. We houden de moed er maar in, we zijn immers op weg naar Boris die in Lissabon aan zal komen en er is geen gevaar. Om en om sturen we een half uur. Om 8 uur ’s avonds leggen we tevreden aan in Cascais, fort aan de monding van de Taag. Een aardig maar erg toeristisch plaatsje – later blijkt dat Salazar en Franco hier hun buitenhuizen hadden.
12 oktober – Lissabon (Portugal)
We hebben het gehaald, zowaar nog een stuk gezeild over de rivier. ‘s Avonds Boris van het vliegveld gehaald – een heerlijk weerzien.
17 oktober - Lissabon (Portugal)
We bezoeken het aquarium van Lissabon met Hans en Wouter Tijdeman, die inmiddels ook uit Nederland zijn gearriveerd. Het ligt in een moderne wijk, die gebouwd werd toen Lissabon culturele hoofdstad van Europa was – 1998. De wijk is mooi aangelegd met veel water, boulevards, een kabelbaantje, winkelcentrum, enzovoort. Het valt op hoe de bouwstijl lijkt op moderne Nederlandse architectuur. Is dit nu globalisering? Of de uniformering van Europa? De televisieprogramma’s zien er ook al precies hetzelfde uit als in Nederland.
28 oktober – Lissabon (Portugal)
Om 12 uur eindelijk echt klaar voor vertrek naar Casablanca. We hebben dagenlang aan de boot gewerkt, opgeruimd en schoongemaakt, boodschappen gedaan. Ik heb zin om 350 mijl over zee te varen, zin in wachtlopen, het ritme van de zee en vooral eindelijk weg uit Europa. Afscheid genomen van Walter en Jack. Op de Taag varend, vlak voor de riviermonding, proberen we de gerepareerde autopilot uit. Niets. Hij doet helemaal niets. Zwaar balend lopen we opnieuw Cascais binnen.