|
|
Workum
10
juli1 2002
De Behemoth op een bok - dat is als een
olifant op een heel klein krukje, een levensgevaarlijk circusnummer.
Maar alles went; we staan nu al vier dagen in Workum op de wal. Henk en
Sybren bezweren ons vele malen per dag dat ze nog nooit een omvaller hebben
gehad, en gesterkt door die overtuiging doen wij ons best niet de hele
dag te hopen dat het niet gaat waaien.
Voorlopig wonen wij in een verbouwing; het gezellige geluid van de haakse
slijper en de frisse geur van WD 40 mengen zich met het inspirerende uitzicht
op de vele watertoeristen die hun huiswerk eerder afhadden dan wij. Maar
ja - die komen dan ook nooit verder dan de Keulse bocht, en wij staan
voor grotere uitdagingen.
Voorlopig is de grootste uitdaging het opsporen van een hydraulische klep
voor de hydraulische stuurpomp die het roer bedient. Eerlijk gezegd alleen
het binnenwerk daarvan, en nog eerlijker gezegd alleen een stalen balletje
plus het bijbehorende dookje. Bij elkaar een gram of vijf, niet ingewikkelder
dan een wasknijper, onontbeerlijk voor ons stuursysteem, en nergens te
vinden. Onze defecte stuurpomp wil maar een kant op - naar bakboord, dat
is voor u linksaf. Niet helemaal de tijdgeest en je komt er ook niet ver
mee. Een complete nieuwe pomp - dat kan na veel zoeken worden besteld.
Voor 1300 euro geknipt en geschoren, plus een week of vijf wachten. En
dat voor een balletje en een dookje van een knaak - je zou het nog niet
bij je oude rommel willen bewaren. Het meest karaktervormend hierbij is
het besef dat we ergens nog een andere complete stuurpomp hebben liggen.
Waarschijnlijk
ergens aan boord, of anders ergens in de schuur thuis. Ergens - maar waar.
Gelukkig is er internet, gelukkig kennen we de wereld, en daarom
vinden we een gereviseerde stuurpomp in de Verenigde Staten, in het hartje
van Indiana om precies te zijn. Jawel - de originele H 21 S. Met Federal
Express verstuurd natuurlijk - je ziet die ponies jakkeren langs de bergketens
van de midwest, last minute met een koerier mee, volgende ochtend in Paree,
doorchecken naar Schiphol, inklaren, en verder over de weg naar de uithoeken
van Friesland. Een hijgende koerier en ruim driehonderd euro lichter -
maar binnen twee dagen hebben we onze H 21 S in handen. Dat monteert lekker
af, zo'n fonkelnieuw gereviseerde kakelverse unit. Even op druk brengen,
ontluchten is kinderspel, en hoor me die klepjes eens gaan. Klik bakboord,
klik stuurboord, klik stuurboord, klik klik stuurboord, klik - klik klik
- klik stuurboord. Dat is voor u rechtsaf, en ergens anders wil hij ons
niet brengen. Het is meer in lijn met de tijdgeest dan de vorige pomp
- maar helaas, ook deze pomp moet bij het vuilnisvat.
Gelukkig is het gezellig op de werf, de zon schijnt en Federal Express
is al weer onderweg met een nieuwe zending. Dat die ponies het volhouden
gaat het menselijk begrip toch eigenlijk te boven.
Geen doornen zonder rozen - deze stuurpomp is niet alleen geheel nieuw,
hij is bovendien geheel gratis. Een goedmakertje uit Indiana.
Het zijn diepe dagen, en kennelijk is dit goed voor ons. Het leven op
een olifantenkrukje begint al te wennen, en wat is er nou welbeschouwd
tegen Friesland, in de veilige handen van Henk en Sybren)*.
)*
Sybren is die meneer in die rode trui die in Workum de steun en toeverlaat
bij technische problemen was
|
|