6 juli 2002
Een prachtig en vreselijk ontroerend afscheid op de steiger in Monnickendam. Zoveel mensen waren gekomen om ons uit te zwaaien, zoveel kadootjes, kaarten, gelukwensen… we huilden onze ogen eraf bij het wegvaren. Nog dagen praten we over wie er allemaal waren, wat ze zeiden, hoe jammer dat we ze nauwelijks hebben gesproken in die drukte. Het feest had jaren mogen duren, maar het was goed dat er een eind aan kwam.
Onderweg naar Lelystad huilden vooral Ties en Maaike nog hartgrondig. Rob deelde zijn verdriet met de fles port die hij van Hennie voor dit moment had gekregen. Dirk mompelde de namen van zijn beste vrienden die snikkend op de kant hadden gestaan. Nog een beetje bibberig legden we in Lelystad aan, aten snel wat en vielen al vroeg in slaap.

10 juli 2002
Sinds maandagochtend 8 juli staan we op de kant bij onze bevriende werf Hooghiemstra in Workum. We maken het schip van buiten en van binnen schoon, we repareren het roer, reviseren de motor, vervangen afsluiters, laten de schroef balanceren. Er is een hoop werk te doen, en sommige onderdelen worden zelfs met kunst en vliegwerk uit Amerika overgevlogen. Er is geen plek aan boord waar je nog gewoon kunt zitten. Wanneer zou die vakantie eigenlijk beginnen?


We zullen het maar vertellen: de reis is nu pas echt begonnen! Het is al 19 juli 2002, en de behemoth is eindelijk pas echt klaar voor de reis.

Vandaag zijn we in Workum weer buiten de sluis en vannacht zeilen we zuidwaarts over de Noordzee.

Alle ideeën over Noorwegen, Schotland, Ierland ten spijt. Die landen doen we op de terugweg wel even aan! Van Portugal naar Ierland, dan naar Schotland, dan naar Noorwegen en zo naar huis. Of zo. Lees verder