Hora!
Hora Ruit, Tempus Fluit - het uur jakkert, maar de tijd stroomt. Sinds wij aan boord het Latijn zelf mogen verzorgen weten we weer helemaal wat dit betekent. De tijd stroomt, traag, stroperig, maar onafwendbaar.
Voor de bewoners van het eiland Gomera waar wij nu al zeven weken verblijven is dit geen nieuws; toch hebben zij geen van allen een gymnasiumopleiding gevolgd. Zo zie je maar hoe weinig dat uithaalt. Hier stroomt Tempus inderdaad rustig voort, zonder zich ook maar in het minst om Hora te bekommeren.
Vaag, vaag - geef eens een voorbeeld dan.
Vooruit dan maar.
Dit is een land van ijzerboeren zonder weerga: deskundig, veelzijdig, en allemaal minstens vier generaties in het vak. Het nietige San Sebastian waar wij kantoor houden telt zes eersteklas ferreterias. Ze zijn zonder uitzondering voorzien van grote achterhuizen waar je uren kunt ronddwalen, tussen objecten die terugvoeren tot minimaal de Eerste Wereldoorlog. En niet als rariteiten of overgeschoten winkeldochters - welnee, het bakeliet en gietijzer zit gewoonlijk nog in de originele blauwpapieren of hennepen verpakking. Onder dikke lagen stof, want aan iets onnozels als uitpakken is men nog niet toegekomen. Dat geeft maar Hora, en daarop zitten we hier niet te wachten.
Het is volstrekt niet de bedoeling dat de klanten rondhangen in die gedenkwaardige wereld - wij worden er alleen getolereerd omdat we voorgeven dat niet te begrijpen, en ook omdat we verder de orde der dingen niet verstoren.
Uren, nee dagen, nee jaren kun je er doorbrengen. In Nederland zou een subsidieregeling in het kader van Cultureel Erfgoed deze zaken al lang hebben beschermd. Hier zijn ze juist een levend onderdeel van het leven, van Tempus die zo lekker rustig stroomt.
Maar hoe dan?
De waarde van een archief wordt vooral wordt bepaald door de mate waarin het nog ontsloten moet worden. En op dezelfde manier is de waarde van deze ferreterias gelegen in hun ongebruikte weelde. En de geheime trots van iedere ferreteria is erin gelegen, die weelde te beschermen tegen inbreuken van buitenaf. En wel in de eerste plaats tegen de klanten, die met hun ongecontroleerde verlangens de balans in het zorgvuldig opgebouwde imperium dreigen te verstoren. Tegen de vele inbreuken die ook hier Hora probeert aan Tempus op te leggen.
Goed - U komt dus die fereteria binnen met een verlangen. Iets normaals, zoals een doosje spijkers en een hamer.
Hola, buenas, que tal, muy bien, gracias, en wat was er van uw dienst.
Een hamer, por favor.
Een hamer, claro. Die zult u moeilijk vinden, ja dat is wel een probleem. Een boormachine wel, evidentamente, maar een hamer - nee, dat gaat niet lukken op korte termijn. U kunt beter bij Pazar Pili binnenlopen, ik heb horen zeggen dat die er nog een hebben liggen.
Ach, daar kom ik net vandaan - maar wacht nu eens, daar hangt er toch een aan de muur? Net onder de zagen, daar hangen toch hamers, of zie ik het verkeerd?
Si, si, naturalmente, dat zijn hamers, vanzelfsprekend, claro que si. U moest toch een hamer hebben? Om te timmeren zeker?
Jawel, maar ik had eigenlijk liever een wat zwaardere.
Logicamente, heel verstandig, maar een zwaardere hamer dat wordt een probleem, claro. Waar had u die hamer dan voor nodig?
Om te timmeren eigenlijk, maar de hamer die ernaast hangt is toch een stuk zwaarder? Kan ik die dan niet kopen?
Zeker, dat is een hele zware hamer, effectivamente, die is ook bruikbaar om mee te timmeren bij voorbeeld, se lo aconsejo, die kan ik u van harte aanbevelen.
Ja, dank u, en dan graag een een doosje spijkers.
Muy bien, spijkers - wacht eens, de spijkers zijn uitverkocht. Schoeven wel, in alle soorten en maten, en nietjes natuurlijk, logicamente, maar spijkers - u zou de bouwmarkt in de barranco kunnen vragen ze te bestellen in Tenerife, dan zijn ze er wellicht overmorgen.
Ach wat jammer nu - maar hier hangen toch doosjes met spijkers, pal naast de hamers, of zie ik het verkeerd?
Seguro, dat zijn spijkers, net zo u zegt, helemaal correct, en waar wilde u die spijkers voor gebruiken?
Om die hamer beter te benutten eigenlijk - doe maar een doosje grote en een doosje kleine.
Claro, grote en kleine, vanzelfsprekend. Maar het spijt me, we hebben alleen ongesorteerd, nee, de grote en kleine spijkers apart dat is al jaren geleden. Voor gesorteerde spijkers kunt u eigenlijk beter bij Ramirez aanlopen, wij zijn in feite meer gespecialiseerd in schroeven.

Ramirez, natuurlijk, daar was ik een uurtje geleden ook al, die dachten eerder dat ik bij u ...zeg, het kan zijn dat ik me vergis, maar hier hangen toch gewoon kleine spijkertjes?
Zeker, de verdad, zoals u zegt, kleine spijkertjes - en daar wilde u een doosje van? Om te timmeren zeker?
Ja, graag, en met uw permissie, daarnaast hangt toch nog een doos met grote spijkers is het niet?
Estupendo, grote spijkers, natuurlijk, sin duda, daar kunt u ook heel goed mee timmeren.
Ja, uitstekend, heel vriendelijk - en wacht eens, misschien dan toch ook maar een doosje schroeven, ik bedoel, nu dat net uw specialiteit is.
Schroeven, schroeven - lo siento, het spijt me, daar zitten we net een beetje doorheen. Ik geloof niet dat we er nog hebben liggen, nee, dat wordt wel een probleem. U kunt beter bij de Cadena 150 proberen. Zo glijden onze dagen voorbij, in een overstelpende weelde die zich met de grootst mogelijke wellevendheid probeert te ontworstelen aan onze voortjakkerende verlangens. Zo wordt Hora door Tempus vermalen, langzaam maar onafwendbaar.
Nog even, en dan staan die klokken gelijk. En dat is het moment om te vertrekken.